İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karanbay isminin anlamı: Kahraman, yürekli kimse. Karanbay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karanbay İsminin Anlamı Nedir? Karanbay İsminin AnaliziKarsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karisa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karima: Noble, cömert
Karmelita: Rab `ın bağ
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karakız: Esmer kız.
Kariina: bulundu
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karissa: Okşamak
Karmit: Rab `ın bağ
Karis: Grace;
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karine: övme
Karnaim: boynuzları
Karessa: çok sevgili
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Üründübay: Seçkin nitelikli, saygın kimse.
Kırbay: Yaşlı, ak sakallı kimse.
Uzbay: İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi.
Yalazabay: Alevli, coşkun kimse.
Bekbay: Güçlü ve varlıklı olan kimse.
Subay: Silahlı kuvvetlerde asteğmenden orgeneral veya oramirale kadar rütbedeki asker.
Bengibay: Sonsuza dek varlıklı olarak kalacak olan.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Serbay: Önder, lider, başta gelen.
Gedikbay: AYrıcalıklı kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Mutlubay: Mutlu kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Aybay: "Ey bey!" anlamında kullanılan bir ad.
Yahşibay: İyi tanınan, saygın kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karatün: Karanlık gece.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Olcabay: Ganimet alan kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Özbay: Gerçekten zengin olan kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Abay: Beceri. Seziş, anlayış. Büyük erkek kardeş.
Salurbay: Eli kılıç tutan bey.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Keleşbay: 1. Güzel, yakışıklı kimse. 2. Yiğit, cesur, bahadır kimse.
Bilgebay: Bilgili, varlıklı kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Okbay: Ok atıcısı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Tunçbay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Sarıbay: Sarışın kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Gürbay: Güçlü ve kuvvetli zengin.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karim: cömert
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Burukbay: Gücenmiş, kırılmış zengin kimse.
Orbay: Ordu komutanı
Çağbay: Çağın zengini olan kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Usbay: Akıllı, saygın kişi.
Karlık: Kar kuyusu.
Mengübay: Ölümsüz kimse.
Tümenbay: Çok zengin.
Uçbay: Son derece zengin olan kimse.
Gülbay: Gül-bay.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Sanbay: Ünlü, tanınmış, ün yapmış kimse.
Işınbay: Ay gibi parlak yüzlü kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Kayıbay: Sağlam, güçlü, sert kimse.
İncebay: Nazik, kibar kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Canbay: Özü zengin, gönlü tok olan kimse.
Tuğbay: Eskiden tugay komutanlığı yapan albay.
Tolunbay: Ayın on dördü gibi güzel olan kimse.
Yavuzbay: Cesur, güçlü kimse.
Bozbay: Yiğit ve delikanlı olan zengin kimse.
Erdibay: Olgun, ermiş, saygın kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Umurbay: Görgülü, bilgili, saygın kişi.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Durubay: Özü temiz zengin kişi.
Ecebay: İleri gelen, saygın, zengin kimse.
Uğurlubay: Uğurlu- kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Akıncıbay: Düşman ülkesine akın yapan savaşçı kimse.
Tekbay: Çok değerli, eşsiz, saygın kimse.
Karındaş: Kardeş.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Güçlübay: Güçlü kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karlu: Karlı.
Barsbay: Yiğit, cesur bey. bk. Barsbey