İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hilmiye isminin anlamı: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça). Hilmiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Hilmiye İsminin Anlamı Nedir? Hilmiye İsminin AnaliziFerdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Dürriye: İnci gibi parlayan
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Cudiye: Cömert, eli açık.
Hilla: çabalama
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Seniye: Yüksek, yüce.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Hilye: Güzellik. Güzel yüz. Güzel sıfatlar. Süs. Zinet. Cevher. Kılıcın sapındaki veya kınındaki zinet. Suret. Hey’et. Görünüş. Osmanlı hattatlarca 17. yüzyılda geliştirilen bir süsleme sanatı.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Uzziye: Allah `ın gücü
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Hilaeira: Castor ve Pollux tarafından kız kaçırıldı
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Rahiye: Bal arısı.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Hilal: Gül yanaklı. (Arapça)Ayın ilk günlerdeki durumu, yeni ay, ayça.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Ramiye: Fırlatan, atan.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Aliye: Yüce, yüksek
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Asiye: İsyan eden
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Veliye: Ermiş kadın.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Hediye: Armağan, bahşiş
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Zeyniye: Süslü.
Hilkiah: Aman kısmıdır
Hilmi: Yumuşak huylu, sabırlı
Hila: Hükümdar veya vezirler tarafından bir kimseye mükâfat olarak giydirilen kaftanlar, hil’atlar.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)